CAO betekenis & definitie

Onder collectieve arbeidsovereenkomst (CAO) wordt verstaan: De overeenkomst, aangegaan door een of meer werkgevers of een of meer verenigingen met volledige rechtsbevoegdheid van werkgevers en een of meer verenigingen met volledige rechtsbevoegdheid van werknemers, waarbij voornamelijk of uitsluitend worden geregeld arbeidsvoorwaarden, bij arbeidsovereenkomsten in acht te nemen.

In veel branches of bedrijven maken werkgevers en werknemers afspraken die in een cao staan. Daarin worden afspraken gemaakt over arbeidsvoorwaarden voor grotere groepen werknemers, bijvoorbeeld op het gebied van proeftijd, arbeidstijden, salaris, vergoedingen voor overwerk, de hoogte van de loondoorbetalingsplicht bij ziekte, re-integratie, pensioen, scholing, mobiliteit, gezondheid, vakantiedagen of ontslag. Het betreft hier géén limitatieve opsomming. Het begrip 'arbeidsvoorwaarden' moet namelijk ruim worden uitgelegd.

Partijen die een cao hebben afgesloten kunnen het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid vragen om die cao voor de hele bedrijfstak te laten gelden. De minister van SZW vraagt dan advies aan de Sociaal-Economische Raad (SER) maar beslist meestal positief over zo’n verzoek. Een algemeen verbindend verklaarde cao (AVV) geldt voor de hele bedrijfstak. Alle werkgevers binnen die bedrijfstak moeten er dan aan voldoen. Deze website informeert u over cao-aanmeldingen en AVV-besluiten:

http://cao.szw.nl/index.cfm?menu_item_id=16535&rubriek_id=392840&rubriek_item=392847&hoofdmenu_item_id=16507

Laatst bijgewerkt 04-12-2014