Morele heteronomie betekenis & definitie

Ten aanzien van de verbindendheid van morele voorschriften kan men twee posities innemen. De opvatting dat moraal alleen maar verbindend is wanneer men daarvoor een religieuze grondslag kan aanwijzen, heet de morele hetenomie. Aanhangers van deze opvatting heten heteronomisten. De tegenhanger hiervan is morele autonomie.

De meest consistente uitwerking van de heteronome positie is een theorie die bekend staat als de “goddelijke bevelstheorie van de moraal”. Volgens deze theorie is een daad of een regel “goed” wanneer die daad of die regel wordt bevolen door God. Een daad of een regel is moreel “slecht” wanneer die daad of die regel wordt verboden door God. Volgens de goddelijke bevelstheorie van de moraal zijn dus de Tien Geboden niet “in zichzelf” goed, maar alleen maar goed omdat God dit heeft bevolen. God zou, als hij dat gewild had, ook hebben kunnen bevelen dat het goed is om de vrouw van je naaste te begeren, te stelen of de ander te doden.