Oudste stad van Nederland betekenis & definitie

De oudste stad van Nederland is de titel die verwijst naar een plek die ononderbroken bewoond is geweest en een stedelijk karakter heeft.

Nijmegen kan het meest aanspraak maken op deze titel. Volgens Hoogleraar Romeinse archeologie Jan Kees Haalebos is er wetenschappelijk bewijs dat Nijmegen rond het jaar 98 na Chr. stadsrechten heeft verkregen. De Maastrichtse stadsarcheoloog Titus Panhuysen concludeerde dat Nijmegen, toen Batavodurum genoemd, al in 17 na Chr. een stad moet zijn geweest. In 2005 bleek echter uit onderzoek naar munten, die in Nijmegen gevonden waren, dat Romeinse soldaten al in 19 voor Chr. in Nijmegen waren. Op het plateau van de Hunerberg had Augustus toen al zijn legerkampen opgebouwd.

Discussie kan er ontstaan over de plek. Tijdens de opstand van de Bataven in 69 na Chr. werd de stedelijke nederzetting bij Kelfkensbos in brand gestoken en enkele kilometers westelijker, het huidige Waterkwartier, herbouwd als Noviomagus. Ze kreeg in 98 marktrecht, en volgens Haalebos tegelijkertijd ook stadsrechten. Op grond van opgravingsresultaten en wetenschappelijk onderzoek heeft Nijmegen zichzelf in 2005 tot oudste stad van Nederland uitgeroepen.

De status van oudste stad van Nederland wordt ook opgeÃĢist door Maastricht en Voorburg. In 1963 concludeerde de Nijmeegse professor archeologie J. Bogaers dat Voorburg de oudste stad van Nederland was. Voorburg heette toen Forum Hadriani, vernoemd naar keizer Publius Aelius Hadrianus. Na een vermoedelijk bezoek van deze keizer kreeg Voorburg in 121 na Chr. marktrechten. In Maastricht was er ook sprake van Romeinse aanwezigheid (uiterlijk 70 na Chr), maar heeft nooit Romeinse stadsrechten (municipium) gekregen.