Nijmeegs molbier betekenis & definitie

Nijmeegs molbier is een sterk schuimend bier met een zoetzure smaak. Het is het oudste (1519) en beroemste witbier uit Nijmegen.

Molbier had echter een groot nadeel: het kon niet lang bewaard worden (maximaal 10 dagen) en het was dus moeilijk over lange afstanden te vervoeren. Toch was het ook buiten Nijmegen te krijgen, onder andere in Amsterdam en Antwerpen. Andere bierbrouwers begonnen het molbier te imiteren. In Amsterdam werd het nagemaakt, en ook in Haarlem en Weesp onstonden in de achttiende eeuw ‘Bier- en Molbrouwerijen’. Hierdoor en door de slechte waterkwaliteit raakte de Nijmeegse brouwnijverheid in het slop. In 1829 waren van de ooit 72 brouwerijen er nog maar zes over. Het molbier werd niet meer gebrouwen en het recept van de Nijmeegse mol ging verloren.

In 1994 doorzocht de kook- en brouwhistoricus Rudolf Nunes Ferro een verzameling zeventiende-eeuwse bierrecepten van brouwerij ‘Den witten Anker’ uit Dordrecht en vond het recept voor de ‘Nimweeghse Mol’. Ton Lenting van café De Stoof liet in 1995 de Hertog Jan-brouwerij het mol-bier opnieuw brouwen.
Dit molbier was roodachtig, troebel bier van 4,5% en was enkele jaren op kleine schaal verkrijgbaar. Bij het tweeduizendjarig bestaan van Nijmegen in 2005 maakt ook Brouwerij de Hemel van Herm Hegger het molbier, dit keer oranjeblond met een percentage van 6%.

Het 17e eeuwse Brouwershuis (Steenstraat 2) en de herbebouwde Korte en Lange Brouwerstraat herinneren nog aan het verleden.