Johan Maelwael betekenis & definitie

Johan (ook wel Jan genoemd) Maelwael, Gelre 1370 - Dijon 1415, was een Nederlands schilder. Hij was de mentor en oom van de drie Gebroeders van Limburg. Johan Maelwael was voornamelijk in Frankrijk werkzaam waar hij werkte in de stijl van de internationale gotiek.

Jan of Johan Maelwael was de zoon van Willem Maelwael en werd geboren tussen 1370 en 1375. Willem Maelwael vestigde zich omstreeks 1380, samen met zijn broers Johan en Herman in Nijmegen, ze kwamen waarschijnlijk uit het naburige Kleef. Jan had nog een oudere zus Metta (ca. 1365), die omstreeks 1385 trouwde met Arnold van Limburg, een beeldhouwer. Haar zoons Paul, Herman en Johan, de neven van Jan Maelwael, zijn bekend als de Gebroeders Van Limburg.

Jan kreeg zijn opleiding in het drukke atelier van zijn vader Willem en zijn oom Herman aan de Burchtstraat in Nijmegen. Een eerste werk van Maelwael dat vernoemd wordt is un tableaulx à plusieurs ymages d’apostres et de Saint Antoine (een paneel met diverse apostelen en Sint Antonius). Het werk wordt ook vermeld in de inventaris die wordt opgemaakt na het overlijden van de hertog in mei 1404, maar daar wordt gezegd dat het over een Madonna met kind gaat, met Johannes de Doper en de Apostelen Johannes en Petrus en de heilige Antonius. Het werk is tot nu toe niet terug gevonden. Rond 1400 was Maelwaal werkzaam als heraldisch schilder aan het Gelderse hof en vervolgens bijna twintig
jaar in Frankrijk.

Het werk van Nijmegenaar Johan Maelwael staat in het najaar van 2017 centraal op een expositie in het Rijksmuseum in Amsterdam. Johan Maelwael wordt met de tentoonstelling geëerd als een grondlegger van de Nederlandse schilderkunst en een van de eersten die de Vlaamse schilderkunst in Frankrijk bekend maakte.