Digitale disruptie betekenis & definitie

Digitale disruptie is een nieuwe en ontwrichtende innovatie. Digitale disruptie biedt nieuwkomers door innovatie in een bepaalde markt de mogelijkheid om de strijd aan te gaan met gevestigde organisaties. Elke sector krijgt met digitale disruptie te maken.

Vele industrie zijn ten prooi gevallen aan de digitale disruptie. Uber verandert de vervoerwereld, Airbnb de hotelwereld, Spotify de muziekwereld, Netflix de televisiewereld en verandert de Bitcoin ons monetaire stelsel?

De transformatie gaat snel, mede veroorzaakt door bevlogen entrepreneurs die de wereld willen verbeteren door gevestigde, bureaucratische en vaak inefficiënte praktijken te vervangen door diensten die tegemoetkomen aan wat de klant echt wil. Wanneer is een industrie vatbaar voor disruptie? Hier enkele kenmerken wanneer digitale disruptie in een industrie kan gaan plaatsvinden.

1) Zit er veel verspilling in een industrie. Dit kan bijvoorbeeld ongebruikte capaciteit zijn (lege kamers, autostoelen, vrachtwagens of containers), maar ook tijdrovende processen of veel afval.

2) Er wordt veel geld verdiend aan intransparantie. De klant blijft een voor hem suboptimaal product gebruiken omdat het te complex of te moeizaam is iets beters te vinden (denk aan vele beleggings- en verzekeringsproducten of mobiele tarieven).

3) Als de klant in een kunstmatig keurslijf wordt gedwongen omdat het beter bij uw productieprocessen past (vaste vlieg- en rijtijden) of omdat u zo meer kan verdienen ( standaardbundels i.p.v. van aanbiedingen op maat).

Hoe dichter je bij de consument zit, hoe kwetsbaarder een industrie is voor disruptie. Een consument kan snel besluiten wat het beste voor hem is. In een b2b omgeving vertragen gevestigde belangen, ingesleten praktijken en organisatorische weerstand digitale disrupties vaak 3 tot 5 jaar.

Sterk gereguleerde sectoren (bijvoorbeeld de financiële wereld) zijn ook langer beschermd. Daarnaast geldt: hoe complexer het product, hoe hoger de barrières.

Gepubliceerd op 16-12-2014