Bernardus Hermesdorf betekenis & definitie

mr. B.H.D. Hermesdorf, geboren te Kerkrade op 3 november 1894, was hoogleraar en rector magnificus van de Katholieke Universiteit Nijmegen.

Hermesdorf studeerde rechten aan de Universiteit van Utrecht en werd vervolgens bedrijfsjurist bij de NV Noury en Van der Lande te Deventer. Hermesdorf werd in 1928 benoemd tot lector in het Romeinse recht aan de Nijmeegse universiteit. Hij schreef gedurende zijn loopbaan enkele boeken waaronder de bekendste Licht en schaduw in de advocatuur der Lage Landen (1951), Te hoofde gaan (1954) en Römisches Recht in den Niederlanden (IRMAE V5a, 1968).

In de Tweede Wereldoorlog was Hermesdorf rector magnificus van de Nijmeegse universiteit (1942-1945). Hij weigerde, als enige Nederlandse rector magnificus, om principiële redenen studenten te verplichten om een loyaliteitsverklaring aan de Duitse bezetter te ondertekenen wat leidde tot sluiting van de universiteit in april 1943. Hermesdorf is twee maal geridderd, in de orde van de Nederlandse Leeuw en tot Commandeur in de Kroonorde van België. Hij overleed in 1978 op zijn 84ste verjaardag.

Sinds 2013 wordt door de RU de Hermesdorfprijs uitgereikt aan wetenschappers van de Radboud Universiteit die in het afgelopen jaar naar aanleiding van eigen onderzoek op een onderscheidende manier in de media waren. De prijzen worden uitgereikt voor de categorieën versterking van reputatie, aandacht voor jong talent en internationalisering. Winnaars in 2015 waren Marcel Olde Rikkert, Yvonne van den Berg en Heino Falcke. In 2014 waren de winnaars Hans de Kroon, Maaike Feitsma en Marijn Kroes. In 2013 waren de winnaars Angela Maas, Roel Hermans en Roel Verdult.