Bank van Lening Nijmegen betekenis & definitie

De Bank van Lening was een instelling die het stadsbestuur inzette voor de armenzorg.

De Bank van Lening (vaak geschreven als leening) werd door het stadsbestuur ingezet bij de zorg voor armen. Nijmegen schaart zich betrekkelijk laat onder de steden met een Bank van Lening. Hans Darmel opende de eerste Nijmeegse Bank van Lening in de Broerstraat. Sinds de vestiging van de Bank van Lening in 1596 werd de bank verpacht door de gemeente onder door de gemeente opgestelde voorwaarden. De bank functioneerde echter verre van vlekkeloos en was profijtelijk voor de pachters, maar bood de armen weinig uitkomst. Vanaf 1879 tot 1911 was het een gemeentelijke instantie.

Met ingang van 1 juli 1879 komt de Bank van Lening onder beheer van de gemeente. De raad benoemt een commissie die de taak krijgt een verordening voor de nieuwe gemeentelijke instelling op te stellen. De bank is sinds 1890 gevestigd aan de Hessenberg 1 (ingang) en is ook te zien in de Lange Hezelstraat, waar het is gelegen tussen nummer 59 en 63.

In 1912 komt er, nadat de stad eindelijk buiten haar vestigingswallen mag uitbreiden, een bijbank. Voor dit filiaal wordt nieuw personeel aangesteld. Als in 1913 de bijbank aan de Waldeck Pyrmontsingel 14-16 haar poorten opent bestaat het personeel een directeur, een schatter, drie klerken en een magazijnknecht. In 1932 wordt de bijbank opgeheven.

In de raadsvergadering van 26 juli 1939 wordt het besluit genomen een gemeentelijke kredietbank op te richten. In 1949 wordt de Bank van Lening opgeheven en wordt de Gemeentelijke kredietbank gesticht.