Zijn betekenis & definitie

Zijn - is het abstractste aller begrippen. Het kan den zin hebben van:

I. bestaan (existentia), dat ons openbaar wordt, hetzij door zinnelijke waarneming en ervaring (er is goud), hetzij door denken of bovenzinnelijke ervaring (er is een God).

II. een op-bepaalde-wijze zijn (essentia) van een reeds als bestaande aangenomen ding of persoon (goud is geel, God is goed). Het „opzichzelf” (onafhankelijk van onze menschelijke kennis) bestaande of absoluut zijnde werd langen tijd beschouwd als het object der Ontologie of Metafysika. Deze laatste is volgens Aristoteles de wetenschap van het Zijnde als Zijnde (Gr. „on”). Vele wijsgeeren beschouwen het absoluut Zijnde als onkenbaar (Spencer). Anderen erkennen als Zijnde (= bestaande) alleen de stoffelijke, zinnelijk waarneembare wereld in ruimte en tijd (zie MATERIALISME).