Bakeliet betekenis & definitie

Bakeliet - (Eng. bakelite) onder dezen naam vat men samen een aantal harsachtige producten, welke ontstaan door de inwerking van phenolen op formaldehyde onder den invloed van alkaliƫn en hitte. Aanvankelijk verkrijgt men, uitgaande van phenol, een vloeibaar en een vast product, hetwelk bij langere verhitting in een stof overgaat, die onsmeltbaar maar in de warmte nog plastisch is, het bakeliet B. Bij nog langere verhitting gaat het in bakeliet C over, dat niet meer plastisch en in alle oplosmiddelen onoplosbaar is. B. is een zeer goede isolator voor warmte en electriciteit; S. G. 1.25. Het vindt toepassing in de electrotechniek en voor de vervaardiging van mesheften e. d.