Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

Gepubliceerd op 29-06-2020

dominant

betekenis & definitie

[Lat. dominari, heersen],

I. bn., overheersend; m.n. als term in de biologie: kenmerk van sommige erfelijke eigenschappen, zie dominantie;

II. zn., v./m. (-en), wie of wat domineert, b.v.

1. (schilderkunst) overheersende kleur;
2. (muziek) ben. van de vijfde toon van de toonladder (de kwint).

De akkoorden, op die vijfde toon gevormd, heten dominantakkoorden. Als relatief rustpunt is de dominant de belangrijkste toontrap na de tonica. In de kerktoonladders is de dominant niet steeds de vijfde toon van de ladder. J.P. Rameau was de eerste die op de vijfde toon naar beneden gerekend (dus de vierde toon van de ladder) de naam van onderdominant (subdominant) toepaste.