Bakeliet betekenis & definitie

Bakeliet - [de Belg. uitvinder L.H.Baekeland], o., benaming van een aantal harsachtige kunststoffen. Deze kunststoffen ontstaan door de inwerking van fenolen en formaldehyde onder invloed van alkaliën of zuren en hitte volgens een door Baekeland in 1907 gevonden procédé. Het bakeliet was de eerste kunsthars van het thermoharder-type, en is een zeer goede isolator voor warmte en elektriciteit; p = 1,25 kg/m3. Het laat zich uitstekend bewerken, draaien, polijsten, kleuren, enz. Het vindt vooral toepassing in de elektrotechniek en in de bereiding van gelamineerde platen op basis van papier of textiel.