Reserveer nu mijn nieuwste boek

Beringië betekenis & definitie

Gebied tussen het huidige Alaska en Siberië, tot 10.000 jaar geleden een vruchtbare steppe, waar een menselijke populatie leefde van waaruit Amerika gekoloniseerd werd

Tijdens het Pleistoceen, de periode met de grote ijstijden, stond de zeespiegel aanzienlijk lager dan nu en was de huidige Beringstraat en omstreken een aaneengesloten landgebied. Beringië werd vanaf ongeveer 30.000 jaar geleden gekoloniseerd door groepen Homo sapiens uit centraal Azië, die daar gekomen waren na de migratie uit Afrika die ongeveer 80.000 jaar geleden begon.

Uit oud-DNA onderzoek blijkt dat de bevolking van Beringië waarschijnlijk herhaaldelijk contact had met de Mongoolse groepen in centraal Azië waaruit ze voortkwamen, maar ook met bevolkingsgroepen uit Siberië die een Europese achtergrond hadden. Dit blijkt uit het feit dat in het DNA van de oorspronkelijke Amerikanen een gelijkenis gevonden kan worden met oud DNA van fossielen (24.000 jaar oud), gevonden in Mal’ta, een grot nabij het Baikal-meer. Deze Europese Siberiërs hebben naar schatting 20% bijgedragen aan het DNA van de Beringiërs.

De Beringiërs hadden dus een dubbele afstamming en waren genetisch erg divers. Dit verklaart ook de grote genetische differentiatie tussen de oorspronkelijke volkeren van Noord- en Zuid-Amerika. Van de Beringiërs is een deel via een ijsvrije corridor in het huidige Canada, of wellicht langs de kust, naar het zuiden getrokken en heeft Noord- en Zuid-Amerika gekoloniseerd, tussen 20.000 en 10.000 jaar geleden. Een ander deel bleef in Beringië en is uitgestorven. Er zijn ook mensen geweest die van het huidige Alaska weer teruggegaan zijn naar Siberië. Dit blijkt uit het feit dat de Koryak, een inheems volk dat leeft in het noorden van Kamchatka een DNA-profiel heeft verwant aan de oorspronkelijke Amerikanen.