Marga Schiet

MOM's lexicon van de opvoedmisstanden

Gepubliceerd op 22-06-2017

2017-06-22

Voorbeeld geven

betekenis & definitie

Kinderen begrijpen heus wel dat ouders zich anders mogen gedragen dan zij.

Kinderen leren heel veel door hun ouders na te doen, ook in het omgaan met anderen. Als je wilt datje kinderen netjes met andere mensen omgaan, dan kun je het best eens bedenken hoe je zelf met anderen omgaat en of dat overeenkomt met je idee van goed met anderen omgaan. Soms denk je het een en doe je toch onbewust of onbedoeld het ander.

Als je vaak loopt te schreeuwen tegen je man en je kinderen, dan moetje niet vreemd opkijken als kinderen dat ook doen. Laatje de deur vlak voor iemand dichtvallen, dan denkt een kind dat dat zo hoort en zal hij niet snel de deur voor iemand openhouden. Als je over de stoep fietst en ook niet afstapt als er mensen lopen die voor je uit moeten wijken, geef je een weinig sociaal voorbeeld. Nog los van het feit dat je een kind het verkeerde voorbeeld geeft door op de stoep te fietsen, had je toch op zijn minst af kunnen stappen om de wandelaars te laten passeren in plaats van ze tegen de muur te dwingen - hoe vriendelijk je er ondertussen ook bij kijkt.

Goede manieren zijn aangeboren

Goed met elkaar omgaan mag ons dan niet aangeboren zijn, maar toch lijkt het erop alsof er een manier van met elkaar omgaan is die iedereen als prettig ervaart. Zo zijn er ook manieren van met elkaar omgaan die iedereen vervelend vindt. Iedereen vindt het prettig als de deur voor hem wordt opengehouden, zeker als je met je handen vol uit een winkel stapt. Iedereen ergert zich als iemand een deur voor zijn neus dicht laat vallen en we storen ons allemaal aan mensen die voortdurend afspraken aan hun laars lappen of die altijd te laat komen. Het gaat eigenlijk maar om een paar basale omgangsvormen waardoor het leven met elkaar een stuk plezieriger wordt.

Mensen die goed met anderen om kunnen gaan, hebben het in het leven een stuk prettiger en maken bovendien veel meer kans op een geslaagd leven. Dat is ook een soort natuurwet. Het aloude 'wie goed doet, goed ontmoet' gaat vaak op. Het tegenovergestelde ook: botteriken krijgen vroeg of laat de kous op hun kop. Mensen die altijd onaardig zijn tegen andere mensen, staan uiteindelijk vaak alleen.

Niet iedereen is gesteld op een respectvolle behandeling. Vraag een aantal mensen op welke manier ze graag door anderen behandeld willen worden en tien tegen een komt het antwoord erop neer dat ze met respect willen worden behandeld. Iedereen wil dat hij of zij wordt gerespecteerd om wie hij is. Iedereen wil zelf kunnen bepalen hoe hij gekleed gaat en welke godsdienst hij aanhangt. Niemand wil uitgelachen worden om zijn lodderoog en niemand wil door een ander worden bedrogen, uitgescholden, in elkaar geslagen, met een mes bewerkt, voor gek uitgemaakt, enzovoort. Gerespecteerd worden willen we allemaal. Maar als wij zelf iemand tegenkomen met een hoofddoekje, een lodderoog, een trekbeen, geelgroene laklaarzen of iemand die hardop tegen zichzelf praat, blijken we soms toch weer andere ideeën over respect te hebben. Dan ineens lijken de dingen die wij afschuwelijk vinden als ze ons zouden worden aangedaan, niet meer zo afschuwelijk. Dan vinden we ineens dat iemand geen hoofddoekje meer mag dragen omdat ze zich moet aanpassen aan onze samenleving