Milieu-encyclopedie

Oosthoek milieu-encyclopedie

Gepubliceerd op 01-12-2020

Camargue

betekenis & definitie

moerassig gebied in de Provence, dat in de delta van de Rhône ligt; ca. 85000 ha groot. Het bestaat uit land, enkele grote meren, o.a. het Etang de Vaccarès, en vele ondiepe zoute en brakke wateren die onderling verbonden zijn door kanalen.

Een groot deel van het gebied ligt niet meer dan een halve meter boven zeeniveau. Ongeveer 35000 ha is in gebruik voor de rijstverbouw. Op een ander groot deel worden door herders kudden halfwilde paarden (ménades) en stieren gehoed.Sinds 1928 is 9366 ha als natuurreservaat, het Réserve Zoologique et Botanique de Camargue, in beheer bij de Société Nationale de Protection de la Nature, die het in 1959 voor de duur van 75 jaar in erfpacht kreeg van de eigenaar, de Société Péchiney (Maatschappij voor zoutwinning in de Camargue). Het gebied is wettelijk beschermd krachtens ministeriële besluiten uit 1956 en 1963. In 1967 verleende de Raad van Europa aan het reservaat het diploma ‘Europees Natuurreservaat’, vanwege de bescherming van het gebied, dat op Europees niveau van buitengewoon belang is. Bezoekers, onderzoekers en studenten hebben alleen toegang als vooraf toestemming is gevraagd. Bezoekers worden door gidsen begeleid. Sinds 1964 is er ten westen van het grote reservaat nog een reservaat bijgekomen van de gemeente Les Saintes-Maries-de-la-Mer, het Réserve des Étangs des impériaux, dat 2777 ha groot is.

Nabij het reservaat bevindt zich het natuurreservaat van Le Station Biologique de la Tour du Valet, een particulier bezit. Er wordt veel belangrijk wetenschappelijk onderzoek verricht.

Door de bijna overal aanwezige, sterke of minder sterke invloed van zout, de hoogteverschillen die gepaard gaan met verschillen in vochtigheid van de bodem en de afwisseling van wateren is de Camargue een in botanisch en zoölogisch opzicht uniek gebied. Op de lage zoute terreinen in en bij de zoutmeren worden vegetaties met vooral zeekraal en lamsoor gevonden. In de ondiepe zoute meren broeden op enkele plaatsen enige duizenden paren flamingo’s. In de lage vegetaties broeden krooneenden en zijn broedkolonies van meeuwen en sterns. De ondiepe meren zijn ook foerageergebieden van flamingo’s, eenden, sterns, kluten en steltkluten. Op vochtige, minder zoute plaatsen staan bosjes van tamarisken, waarin o.a. de buidelmees broedt.

Nog drogere en zoutarmere plaatsen zijn begroeid met dichte maquis, zeeruspollen en grasland. In de maquis en in de jeneverbesstruwelen op de hogergelegen oude duinen broeden vele kleine zangvogels en zijn broedkolonies van vele reigers, vooral kleine zilverreigers, ’s Winters huisvest het gebied vele tienduizenden overwinterende eenden.

Als gevolg van sterke wijziging van afwaterings- en bevloeiingssystemen van de naast de reservaten gelegen rijstcultures, dreigen het waterpeil en het zoutgehalte in de Camargue te dalen, waardoor de typische flora en fauna dreigen te verarmen.

Een ander probleem is het toenemende toerisme, waardoor delen van het gebied te zwaar betreden worden en de fauna te sterk wordt verstoord.