Napoleon Lodewijk (Louis) (II) Bonaparte; geboren op 11 oktober 1804 te Parijs, overleden op 17 maart 1831 te Forli; tweede zoon van koning Lodewijk I en Hortense de Beauharnais; nominaal Koning van Holland 4-9 juli 1810, Groothertog van Berg en Kleef.
Door de dood van zijn oudere broer Napoleon Lodewijk Karel werd hij op 5 mei 1807 kroonprins van Holland. Zijn oom, keizer Napoleon, maakte hem in 1809 groothertog van Berg en Kleef. Hij behield deze titel tot 1 december 1813. Op 1 juli 1810 deed koning Lodewijk I afstand van de troon ten behoeve van zijn vijfjarige zoon, onder regentschap van koningin Hortense. Keizer Napoleon negeerde het besluit van zijn broer echter en lijfde het Koninkrijk Holland op 9 juli bij Frankrijk in. Lodewijk trouwde in 1827 in Florence prinses Charlotte Bonaparte, de dochter van de voormalige koning Joseph van Spanje. Toen hij in 1831 samen met zijn jongere broer, de latere Franse keizer Napoleon III, deelnam aan een revolutiepoging in de Pauselijke Staten, stierf hij onverwacht aan de mazelen.
Zie ook Koninkrijk Holland.
