Lexicon Nederland en België

Liek Mulder (1994)

Gepubliceerd op 02-08-2017

Zeyencultuur

betekenis & definitie

Zeyencultuur (ook: Zeijencultuur), archeologische cultuur uit de Vroege en Midden-IJzertijd (circa 700-400 v.Chr.) in Noord-Nederland en het aangrenzende Duitse gebied.

De oudste bewoningssporen in het Fries-Groningse kweldergebied, waaronder de eerste → terpen, zijn aan deze cultuur toe te schrijven. De meest algemene opvatting is dat dit gebied vanuit de naburige zandgronden is gekoloniseerd. De voornaamste bron van bestaan was landbouw in de ruime zin van het woord. Op de zandgronden waren → Celtic fields als akkers in gebruik, die bij braakligging voor het weiden van vee gebruikt konden worden. De huizen zijn in de regel drieschepig. Karakteristiek voor het grafritueel is de bijzetting van crematieresten onder → grafheuvels, omgeven door ronde, rechthoekige en bij voorkeur vierkante greppels. In de loop van de tijd werden brandheuvels (Brandhügel) steeds populairder. Hierbij is de op het maaiveld liggende brandstapel inclusief de crematieresten bedekt door een grafheuvel.