Lexicon Nederland en België

Liek Mulder (1994)

Gepubliceerd op 02-08-2017

Frans van Anjou

betekenis & definitie

Frans van Anjou, hertog van Anjou en Alençon, *18.3.1556 Parijs, +10.6.1584 Château-Thierry. Frans was de vierde zoon van Hendrik II van Frankrijk en Catherina de' Medici.

In 1576 kwam hij in contact met de Nederlanden (→ Tachtigjarige Oorlog). Onder beperkende voorwaarden werd hem de soevereiniteit over Holland en Zeeland aangeboden. De onderhandelingen vlotten echter niet door wantrouwen tegenover zijn katholicisme en door tegenwerking van de Engelsen. Frans zocht toen contact met de → malcontenten, die op 23.12.1578 bij het Verdrag van Bergen wisten te bereiken dat hij de titel kreeg van Défenseur de la liberté des Pays-Bas contre la tyrannie des Espagnols. Maar hij vertrok in 1579 zonder iets bereikt te hebben. In 1580 wendde Willem van Oranje zich opnieuw tot Frans, die gold als hoofd van de → politieken (gematigden) in Frankrijk. Bij het Verdrag van Plessis-lez-Tours (19.9.1580) sloten Frans en de Staten-Generaal een overeenkomst. Hij aanvaardde de soevereiniteit over de Nederlanden, maar met zeer beperkte macht. Hoewel zijn regering een mislukking werd, wist Oranje na de → Franse furie (18.3.1583) opnieuw een overeenkomst tussen de Staten en Frans te bereiken. Deze werd echter niet uitgevoerd.

< >