De Kleine Winkler Prins

Winkler Prins (1949)

Gepubliceerd op 07-06-2020

Bloedingen

betekenis & definitie

Men onderscheidt:

a. slagaderlijke bloedingen;
b. aderlijke bloedingen.

Ad a.: Het bloed, helderrood van kleur, golft met regelmatige tussenpozen uit de wond. Daar het bloedverlies vaak aanzienlijk is, moet hier ingegrepen worden.

Behandeling:

1. Laat de patiënt liggen, het getroffen lichaamsdeel in de hoogte;
2. Bij een matige bloeding is een drukkend steriel verband meestal voldoende. Bij sterke bloedingen moet de slagader tussen hart en wond dichtgedrukt worden. Dit kan men doen met de vinger of door middel van een knevelverband (zie tekening E.H.B.O.-plaat). Houdt de bloeding nog niet op dan mag men de vinger in de wond brengen en zo de slagader dichtdrukken. Men moet zoveel mogelijk trachten zonder een knevelverband de bloeding tot staan te brengen. Moet dit toch aangelegd worden, dan eerst een drukkend steriel verband op de wond leggen. Een knevelverband mag nooit langer dan 1½ uur blijven zitten;
3. Is de bloeding opgehouden, dan let men op de algemene toestand van de patiënt. Is hij bewusteloos, dan legt men het hoofd laag, de benen en armen hoog. Hieronder volgt een lijstje, waar de slagaders bij de verschillende verwondingen moeten worden dichtgedrukt.

Schouder: Direct achter het sleutelbeen

Arm: Armslagader op de plaats van de mouwnaad

Hoog in de hals: De halsslagader aan weerskanten van de wond

Slaapstreek: Slagader voor het oorlelletje

Wang: Aan de rand van de onderkaak tussen kin en onderkaakshoek

Onderlip: De wang tussen duim en wijsvinger nemen dicht bij de mondhoek

Behaarde hoofd: De wondranden tegen elkaar drukken

Been: Even onder het midden van de liesplooi

Ad b.: Aderlijke bloedingen: De2e zijn meestal niet ernstig. Het bloed vloeit gelijkmatig uit de wond en ziet donkerrood. Een stevig drukkend verband is meestal voldoende.

Neusbloeding: Hoofd achterover brengen; één neusgat gedurende 5 minuten dichtdrukken.

Bloedspuwing: Het is moeilijk uit te maken of het bloed uit de longen dan wel uit de maag komt. Bij een longbloeding wordt het bloed opgehoest en ziet het helderrood en schuimend. Laat de patiënt half rechtop zitten. Bij een maagbloeding wordt bloed gebraakt en ziet het donkerrood-bruin; in dit geval moet de patiënt plat liggen.