Gepubliceerd op 11-11-2021

terrein

betekenis & definitie

o. terreinen, terreintje (Fr. terrain [Lat. terranum]: 1 vlakte gronds, veld, stuk gronds; 2 fig. gebied):

1. een open, vlak terrein; een terrein afbakenen;
2. gij komt op mijn terrein; terrein verliezen, winnen; op bekend, op gevaarlijk terrein zijn.