Quaestor betekenis & definitie

Romeinsch ambtenaar, reeds onder het koninkrijk vermeld, toen twee q. (q. parricidii) de rol van onderzoeksrechter waarnamen. Eerst onder de republiek kreeg het ambt zijn echte beteekenis: twee nieuwe q. werden aangesteld, die aan de consuls ondergeschikt waren en dezen in den oorlog vergezelden.

Hun aantal werd steeds vermeerderd; onder Caesar werd het op 40 gebracht. Allengs was hun de crimineele rechtspraak ontnomen; zij bleven in hoofdzaak met het beheer der schatkist belast: innen van belastingen, staatsinkomsten, boeten, uitbetalen van de staatsgelden.

Ook was hun opgedragen de zorg voor het archief, waar wetten, senaatsbesluiten, censorlijsten bewaard werden. De q. vervulden dus de rol van rijksbetaalmeester en van archivaris.

De quaestuur was het eerste ambt in den gradus honorum. E. DeWaele.