Partij van de bonapartisten betekenis & definitie

Partij van de bonapartisten - Politieke partij in Frankrijk, die voor de aanspraken der familie Bonaparte op den troon van Frankrijk opkomt. Telde veel aanhangers onder de Restauratie en de Julimonarchie.

Behaalde een beslissende zegepraal bij de verkiezing van Lodewijk Napoleon (→ Napoleon III) tot president der Tweede Republiek. Behield nog na den val van het Tweede Keizerrijk (1870) een machtige positie, onder leiding van oud-minister Rouher. Na den dood van den zoon van Napoleon III (1879) werd zij in 1884 in twee fracties verdeeld: de liberalen of Jérómisten, aanhangers van Plon-Plon, en de conservatief-clericalen of Victoriens, volgelingen van prins Victor. De B. steunden de zaak van generaal Boulanger (1888) en verloren sedert dien veel van hun invloed, hoewel de eenheid van de partij in 1891 hersteld werd. Thans geldt prins Louis als hun hoofd. (Voor de genoemde Bonaparte’s, zie het artikel → Bonaparte.) Lousse