Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Gepubliceerd op 29-10-2019

Oplossing

betekenis & definitie

(natuurkunde), vorm van overgang van een vaste stof in vloeibaren toestand, door tusschenkomst van een vloeistof. Waar de overgang van de vaste tot de vloeibare phase normaal gepaard gaat met opslorping van warmte (→ smeltingswarmte), zal meestal bij o. de oplossende vloeistof afkoelen(oplossingswarmte). Gaat de o. gepaard met temperatuursverhooging, zoo duidt dit meestal op chemische reactie (lithiumchloride in water: vorming van hydraten). Waar de moleculen der opgeloste stof de plaats innemen van moleculen van het oplosmiddel, zal bij o. een verlaging van dampdruk (wet van → Raoult) en van vriespunt t.o.v. het zuiver oplosmiddel waar te nemen zijn (zie ook → Moleculen, sub Moleculairtheorie).

Ook vertoont een o., door een → semipermeabelen wand van het oplosmiddel gescheiden, een osmotischen druk (→ Osmose).Men spreekt ook van vaste oplossingen, die o.m. voorkomen in sommige → legeeringen. De Bloeit.