Oase betekenis & definitie

In algemeenen zin een met cultuurplanten begroeide plaats in de woestijn, in beperkten en oorspr. zin een bewoonde dadelpalm-aanplanting in de Oriëntale woestijn. Deze verbouw is mogelijk door de aanwezigheid van water ten gevolge van bronnen, rivieren of artesische putten.

Landbouw is er het hoofdmiddel van bestaan (tarwe, groenten, meloen, tabak, druiven, olijven, dadelpalmen enz.). Gewoonlijk zijn het groene boomkemen in de barre woestijn; het Nijldal is één langgerekte oase.

De fellahs (landbouwers) van de o. drijven met de nomadenstammen veel handel. De o. vormt een rustpunt voor de karavanen.Lit.: Banse, Das Oriënt buch (1914); Banse, Wüste, Palmen und Basare (1923).