Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Gepubliceerd op 06-06-2019

Financieren

betekenis & definitie

(bedrijfsecon.), het beschikbaar stellen op langen of korten termijn van geldmiddelen aan de ondernemingen (actieve financiering), zoowel als het ter beschikking verkrijgen dier middelen door de ondernemingen (passieve fin.). Dit f. geschiedt door de vennooten of aandeelhouders als eigen kapitaal der ondernemingen en door derden als vreemd kapitaal en door de onderneming zelve bij de inhouding van winsten..

De voorn. vormen van f. op langen termijn zijn het aandeelkapitaal, de hypothecaire en obligatielening en de leening op schuldbekentenis; die op korten termijn de credietverstrekkingen door leveranciers, afnemers en banken. De keuze en de hoegrootheid van deze financieringsbronnen wordt beslist door de structuur der onderneming; de besteding in vastgelegde en vlottende middelen is een der eerste richtlijnen.

In het algemeen beheerschen de eischen van solvabiliteit, liquiditeit, mobiliteit en rentabiliteit het geheele financieringsprobleem.Lit.: N. J. Polak, Eenige grondslagen voor de financiering der onderneming; M. van Overeem, Het financiewezen der onderneming. v. Ketel.