Dienst betekenis & definitie

Werkelijke (Milit. Strafr.).

In werkelijken dienst wordt geacht te zijn de vrijwilliger bij de krijgsmacht of de dienstplichtige vanaf het oogenblik, dat hij, opgeroepen of zich aanmeldend, op de plaats van bestemming is aangekomen, totdat hij met groot verlof vertrekt; bovendien: zoolang hij deelneemt aan een militaire oefening of militair onderricht, dan wel eenige andere militaire werkzaamheid verricht; zoolang hij in een militaire strafzaak bij eenig onderzoek betrokken is; zoolang hij uniformkleeding draagt; zoolang hij in een militaire inrichting of aan boord van een vaartuig der krijgsmacht straf ondergaat. → Dienstplicht. E. Lamers Dienstbaarheid Rechtsterm ter aanduiding1° van bepaalde zakelijke rechten (erfdienstbaarheden en persoonlijke dienstbaarheden, → Servitus), en
2° van den toestand van afhankelijkheid van personen, met name van onvrijen. → Hoorigheid.

Omtrent vroegere opvattingen van d., vooral bij de Romeinen, is te raadplegen: W. B. Kristensen, De antieke opvatting van dienstbaarheid (Med. Kon. Ac. v. Wet., afd. Lett., 78, B, 3, 1934). Hermesdorf Dienstbetoon → Maatschappelijk dienstbetoon.