C (muziek) betekenis & definitie

C (muziek) - in de muziek, is vooreerst de benaming van den derden toon van de grond-ladder. Hoofdletter C geeft in de harmonieleer den toonaard C majeur aan; kleine letter c den mineur-toonaard.

Na de uitvinding van het lijnensysteem (ca. 1000) gaf de C aan het begin van een lijn dien toon aan, welke een halvetoonsafstand verschilde van den naar beneden volgenden toon. De C wordt ook gebruikt als aanduiding van vier- of tweedeelige maatsoort. ₵ = alla breve = tweedeelige maatsoort. Als zoodanig is de C niet als letterteeken maar als halve cirkel bedoeld. Ten slotte komt de C in afkortingen voor, bijv.: c.f. = cantus firmus; D.C. = da capo; c. 8va = coll’ottava = met octaaf.

H. Andriessen.