Bakeliet betekenis & definitie

Bakeliet - naar den uitvinder L. H. Baekeland genoemde kunsthars van het phenol-formaldehydetype. Bij condensatie door basen van phenol met overmaat formaldehyde ontstaat een, in kali oplosbaar, dikvloeibaar of halfvast product (resol, B.A.). Door verhitten wordt dit vast en onoplosbaar, echter nog persbaar (resitol, B.B.). Door hoogere verhitting gaat dit over in een zeer harde, onoplosbare en onsmeltbare massa (resiet, B.C.); deze eindharding vindt gewoonlijk plaats in een bakelisator, een dikwandig, verwarmbaar vat, dat onder koolzuur of luchtdruk wordt gezet om blazenvorming te voorkomen.

B.A. wordt gebruikt om papier te drenken tot isolatie-materiaal (Geax) en als zuurvaste bekleeding (zie Haveg). B.B., event. gevuld (zie Kunsthars) en gekleurd, is als perspoeder in den handel; men maakt er allerlei gebruiksvoorwerpen en sieraden van, bijv. radio-, telefoon- en auto-onderdeelen. Niet gevuld, vervangt het hoorn, ivoor, barnsteen en schildpad (zie Kunsthoorn).

Lit.: O. Nouvel, Die Industrie der Phenol-aldehydeharze (1931). Tellegen.