Winstgevendheidindicatoren betekenis & definitie

Winstgevendheidindicatoren zijn kengetallen om de kwaliteit van de winst vast te kunnen stellen en de efficiëntie in de bedrijfsvoering. Zonder uitputtend te zijn, worden hier genoemd:

- Winstmarge (‘profit margin’): bedrijfsresultaat (voor interest en belasting) gedeeld door de omzet. Dit kengetal geeft een indicatie van de winst per euro. De uitkomst is sterk afhankelijk van de branche: supermarkt- en transportwezen hebben bijvoorbeeld een relatief lage waarde, een bedrijfstak als consultancy zal een relatief hoge waarde hebben
- Rendement op geïnvesteerd vermogen (‘return on capital employed’, ROCE): bedrijfsresultaat gedeeld door totale activa minus vlottende passiva. Deze indicator geeft de mate van efficiency in de bedrijfsvoering aan. In het geval de ROCE lager is dan de kosten van leningen, dan teert de onderneming in op haar vermogen. In 1.4 werd aangegeven dat dit kengetal vooral voor het management relevant is
- Rendement op totale activa (‘return on assets’, ROA): bedrijfsresultaat gedeeld door totale activa. Net als de ROCE geeft deze indicator de mate van efficiency in de bedrijfsvoering aan
- Omloopsnelheid van het werkkapitaal: de omzet gedeeld door het werkkapitaal (vlottende activa minus vlottende passiva). Dit kengetal laat zien hoe efficiënt het werkkapitaal wordt benut om omzet te genereren. Een te hoge waarde kan betekenen dat de onderneming moeite kan krijgen bij het voldoen aan korte termijn betalingsverplichtingen.