Ritueel-geweld betekenis & definitie

Ritueel-geweld is de uitoefening van macht volgens een vast patroon met schadelijke gevolgen voor de direct betrokkene(n). Het fysieke geweld wordt weloverwogen toegepast. Een uitgekristalliseerd geweldritueel.

Recent nog de steniging van een ongetrouwd stel tot de nek in het zand ingegraven of de standrechtelijke executies in Syrië op YouTube. Niet zo geordend als de uitvoering van de doodstraf in de VS maar de essentie is het methodisch verloop. De executie staat voor het verdiende loon met daaraan gekoppeld wie het gezag uitoefent of de baas is.

Voorbeelden uit het verleden zijn de gifbeker van Socrates of Christus, die zijn eigen executie-instrument, het kruis moest dragen. Bij ons de brandstapel, het schavot en zo verder. Of in verre binnenlanden de ritualisering van extreem geweld van kannibalisme en koppensnellen.

Onder 'klein' ritueel geweld valt de afzetting van de rechterhand van de dief of de veertig zweepslagen voor de slaaf. Uit Japan kennen we de harakiri en de kamikazepiloot als voorloper van de hedendaagse Palestijnse zelfmoordterrorist. Ritueel geweld en zeer slechte gewoonten lijken van alle tijden.

Waar gaat het om? Het gaat om publiekelijk vertoon van macht door middel van afschrikking en waarschuwing waarbij symbolisch verwezen wordt naar de wet, Hogere Machten of verdiende loon. De uitvoering is ordelijk en gedoseerd. Bij het bedachte theater staat de dood reeds vast zoals bij de Mussolini's die na hun executie aan de voeten werden opgehangen.

De Indiase weduweverbranding of de Tunesische jongeman Mohammed Bouazizi die zich eind 2010 met verfverdunner in brand stak waarna de Arabische Lente begon. Ook bij deze voorbeelden heeft het geweld ritualistische kenmerken en ook al betreffen dit vormen van zelf-executies het valt onder ritueel geweld.