Nieuwe rituelen betekenis & definitie

Nieuwe rituelen zijn spontane vaak zelfbedachte rituelen. In kerkelijke omgevingen spreekt men soms van namaak, nieuwerwetse, quasi religieuze rituelen. Anderen spreken van wilde rituelen (in het wild ontstaan) en van post-traditionele rituelen of van nog niet door de instituties erkende rituelen van de mensen zelf.

Na een dodelijk fietsongeluk verzamelen scholieren zich ter plekke om te rouwen. Van alles leggen zij neer. Spontaan, ongepolijst en onuitgewerkt ontstaat een vaak tijdelijk bermmonument langs de weg. In plaats van een 'wild' ritueel worden ook termen als lego-, casco-, collage- en assemblage-ritueel gebruikt. Daarmee aangevend dat van oeroude elementen gebruik wordt gemaakt.

Ook op individueel niveau kunnen private ‘kleine’ rituelen ontstaan en weer verdwijnen. Door thuis na de uitvaart archetypische elementen (kaars, bloem, object) uit parallelle rituelen samen te voegen ontstaat voor de maker een nieuwe gewoonte van spirituele waarde. Voor een buitenstaander lijkt dit op esoterisch patchwork.

Een vergelijkbare rituele dynamiek is waarneembaar bij gewoonten die ritualisering ondergaan. Ritoïden of ritueelachtige gewoonten ontstaan uit ingesleten dagelijkse routines zonder dat sprake is van verwildering. De uitdrukking 'wilde rituelen' kan daarom het beste geassocieerd worden met een prachtig maar vergankelijk veldboeket.