Mensenrechten betekenis & definitie

De kern van mensenrechten bestaat uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Aanleiding was de barbarij van Hitler (Holocaust). Aanvankelijk de klassieke, natuurlijke individuele mensenrechten (1). Daarna ontstonden de burgerlijke of politieke mensenrechten (2). Tenslotte werden de meer culturele mensenrechten eraan toegevoegd (3).

Onze universele mensenrechten staan onder druk van vooral niet-westerse zijde. Zo zijn voor moslims waar ook ter wereld ´onze´ universele mensenrechten nauwelijks relevant. Moslimgelovigen vallen onder sharia wetgeving waardoor bijvoorbeeld geloofsafval taboe is. De evolutie van 1e generatie rechten (individuele) naar 2e (sociale) naar 3e generatie rechten met recht op afwijking, eigenheid en verschil (subculturele mensenrechten) is indrukwekkend. Tussen de eerste generatie (individuele) en overige generaties (sociale) bestaat echter een onoverbrugbare kloof en het universele en het inhoudelijke van sommige rechten blijken in de praktijk problematisch. Ook de handhaving van vele mensenrechten is aangetoond weinig effectief.

Een Verklaring van de Verenigde Naties over universele waarden is en blijft van groot belang. Het concept van Universele Waarden geeft mensen waar ook ter wereld inspiratie en richting. Denkbaar is dat in de toekomst de prioriteit ligt op een overlappende consensus binnen een pluralistische wereldgemeenschap. In zekere zin terug naar de oorspronkelijke afdwingbare 1e generatie individuele rechten. Met de focus op negatieve vrijheid, gender en individuele vrijheid van expressie. En minder nadruk op fijnmazige rechten inclusief die van godsdienstvrijheid. Minder een strikt juridische benadering, meer een politieke. Alles bijeen meer plurivers, minder univers.

Laatst bijgewerkt 09-06-2019