Hel betekenis & definitie

De hel is de plaats in het hiernamaals waar mensen permanent straf van Hogere Machten ondergaan. Een hel op aarde is langdurig existentieel lijden.

De hel is een metafoor en verwijst naar de onderaardse plek waar Hogere Machten ervoor zorgen dat zondaren na hun overlijden alsnog hun verdiende loon krijgen. Zo'n hel in het hiernamaals is noodzakelijk omdat behalve de staat ook God verantwoordelijk is voor een rechtvaardige bestraffing van meedogenloze daders. In zo'n helse onderwereld zorgt vervangende rechtspraak voor levenslang en voldoet aan wraakneming. De veroordeling tot hel en verdoemenis drukt goddelijk gezag uit, verhoogt de geloofwaardigheid en versterkt het geloof in een hogere macht.

Een hel zoals straf- en concentratiekampen en de Goelag zijn plekken waar mensen zowel institutioneel als structureel geweld ondergaan. In erbarmelijke situaties kan vertrouwen op goddelijke gerechtigheid ten aanzien van de daders de slachtoffers enige troost bieden. Extreme hongersnood en een alles vernietigende aardbeving vormen een hel op aarde. Slachtoffers van zo'n natuurramp kunnen zich ten einde raad afvragen waarom bij zoveel rampspoed nog in God blijven geloven (theodicee)? Geloof in de hel of hemel geeft hen die totaal niet meer bij machte zijn in verzet te komen vaak zielenrust.

Rampverwerking veronderstelt een rationele benadering maar dat is niet zo. Het geloof in de hel binnen vele religies en godsdiensten moge dat duidelijk maken.