Gewelddadige kunst betekenis & definitie

Gewelddadige kunst is kunst die gewelddadigheid uitdrukt. Is beeldende kunst over geweld. Slachtofferkunst betreft geweld dat de kunstenaar zelf overkwam. Kunstzinnig geweld (= kunst dat fake geweld uitdrukt) is wat anders.

Radbraken en vierendelen op Middeleeuwse schilderijen. Kunstenaars als Goya, Armando en vele anderen lieten zich door oorlogsgeweld inspireren. Robert Capa, fotograaf idem dito. De Sade, Kafka etc. beschreven het gruwelijke. Meer hedendaags gaat het om lichamelijke deformaties (Bacon), kadavers (Savadov, Hirst), overledenen (Duncan, von Hagens, Witkin), lichaamssappen (Serrano) of uitgehongerden (Martens). Talrijke filmers (Fassbinder etc). Allemaal kunst die schokt en soms aanzet tot actie.

De zucht naar het extravagante is vooral bekend van slachtofferkunst. Kunst over geweld dat de maker zelf overkwam. Littekens van een moordpoging (Warhol), borstamputatie (Molenaar), terminale AIDS (Goldin), zelfverminking (Abramovich) en het autowrak van de kunstenaar die de aanslag ternauwernood overleefde (Scholte) zijn voorbeelden. Factoren die meespelen zijn esthetisering van wat velen lelijk noemen, fascinatie voor demonisch geweld en de druk mediagenieke grenzen te moeten overschrijden.

Kunst of kitsch?

Vertraagd zintuigelijk opnemen (slow vision / reading) is de kunst als kijker of lezer de ruimte tussen kitsch en kunst te ervaren. De graad van alertheid en mate van verbijstering van de kijker of lezer zijn daarbij bepalend. Ware kunstfotografie of goede literatuur bestaat nimmer voor 100% uit wreedheid. Kunstzinnig geweld in woord of beeld is zelden óf mooi óf domweg lelijk.

Is het een aangrijpend kunstwerk op zich? Getuigt het getoonde werk een verheerlijking van geweld of is het een gebaar van verzet? Fascinatie, dubbelzinnigheid, een vleugje camp met ironie staan in de wereld van de liefhebber van gewelddadige kunst centraal.