Baksteen — kei — klinker — tichelsteen betekenis & definitie

Van deze steenen zijn de baksteen, klinker en tichelsteen door kunst vervaardigd, terwijl de kei door de natuur voortgebracht wordt. Tichelsteen is de ruimste benaming, daar zij op alle kunststeenen, ook op de in de zon gedroogde, toepasselijk is.

Oorspronkelijk beteekende tichelsteen echter uitsluitend een steen bestemd om te dekken of te bekleeden; eene beteekenis, die later op tegel is over¬gegaan. Baksteen is daarentegen de steen, die door de hitte van het vuur verhard is. Klinker noemt men een zoo hard gebakken steen, dat hij klinkt als men er tegen slaat, welke soort inzonderheid tot bestraten gebezigd wordt. Kei noemt men die steensoort, welke of in ronden vorm in de natuur gevonden wordt, of door den mensch in vierkanten vorm uit de rots ge¬houwen wordt, ten einde voor bestrating te dienen.