Aanbetrouwen — aanvertrouwen — toevertrouwen betekenis & definitie

Met vertrouwen iets aan iemand ter bewaring of verzorging overgeven. Aan¬vertrouwen is behalve als verl. dlw. aanvertrouwd in aanvertrouwd goed weinig in gebruik.

Toevertrouwen is het meest, gebruikelijke woord. Wordt aan aanbetrouwen boven toevertrouwen in enkele gevallen de voorkeur ge¬geven, dan is dit, omdat men aan aanbetrouweneene sterkere beteekenis verbindt dan aan toevertrouwen.Bij aanbetrouwenlet men meer op het gevoel dat men voor het afgestane koestert, bij toevertrouwenmeer op het vertrouwen op den persoon. De hem aanbetrouwde kinderen waren hem dierbaar als zijn eigen. De kassier vluchtte met alle gelden,welke de goedgeloovige oudjes hem toevertrouwd hadden.