persiflage

betekenis & definitie

persiflage zn. 'spottende imitatie, karikatuur'
categorie: leenwoord

Nnl. persifflage 'spottende imitatie' [1781; WNT].

Ontleend aan Frans persiflage 'bespotting' [1735; TLF], een afleiding van persifler 'bespotten' [1745; TLF], gevormd uit aan het Latijn ontleend intensiverend per- (zie per) en siffler '(uit)fluiten', eerder chifler 'spotten' [eind 12^e eeuw; TLF], naast sifler 'fluiten' [ca. 1170; TLF], 'krijsen' [1130-40; TLF]. Dit ww. is ontstaan uit Laatlatijn sifilare [4^e eeuw; TLF], een variant van klassiek Latijn sībilare '(uit)fluiten', afgeleid van sībilus 'gesis, gefluit', klanknabootsend gevormd.

Fries: persiflaazje