Dr. O. Dubois

Auteur “De Nieuwe Geneeskunde”, 1930

Gepubliceerd op 15-05-1930

1930-05-15

Bronchitis

betekenis & definitie

Bronchitis is een acute of chronische ontsteking aan de luchtpijpen.

De acute bronchitis is, in haar eenvoudigste vorm, niets anders dan een borstverkoudheid. Als zij zich uitstrekt tot de uiterste vertakkingen van de luchtpijpen, wordt zij de capillaire bronchitis.

De acute bronchitis tast gewoonlijk de twee kanten van de borst aan. Zij meldt zich aan door pijnen in deze streek, hoestaanvallen, beklemming en koorts; de zieke spuwt eerst witte dan gele fluimen. Deze ziekte is alleen erg bij jonge kinderen en in de vorm van capillaire bronchitis. In de andere gevallen geneest zij in een tot drie weken, maar is ze verwaarloosd, dan wordt zij chronisch.

De chronische bronchitis biedt dezelfde verschijnselen, doch met minder hevigheid, en weinig of geen koorts. Niettemin kan de beklemming aanzienlijk zijn, vooral als de zieke te zelfder tijd is aangetast door emfyseem op de longen, wat gewoonlijk het geval is bij ouderen; het uitspuwen van slijm kan zeer moeilijk zijn, als de fluimen zeer dik zijn en de hoest niet wil ophouden. De chronische bronchitis kan weken, maanden, zelfs jaren duren, nu eens erger, dan eens lichter.

De gewone oorzaken zijn het inademen van koude lucht of van lucht die beladen is met stof of andere prikkelende substanties. Men neemt vaak bronchitis waar bij de personen die lijden aan maagziekten, aan ontstekingen van het spijsverteringsstelsel en bij drinkers en rokers.