waterhoofd betekenis & definitie

Te veel vocht binnen of rondom de hersenen.

Dit vocht drukt hard op de hersenen. Die raken daardoor beschadigd en de persoon kan dan een lichamelijke en/of geestelijke beperking krijgen. De ziekte is soms aangeboren, vaak samen met een ‘open rug’. Een waterhoofd kan ook later ontstaan door een ontsteking, bijvoorbeeld meningitis (nekkramp) of toxoplasmose. Een op de duizend baby’s die worden geboren, heeft een waterhoofd. Dan kan de schedel te groot worden en groeien de natuurlijke spleten (fontanellen) tussen de schedelbeenderen niet dicht.

De dokter (neurochirurg) moet deze ernstige aandoening op tijd behandelen. Er komt dan een smal buigzaam slangetje (drain) in een hersenholte om het overtollige vocht door dit slangetje onder de huid van de schedel weg te laten lopen, naar de buikholte. Het slangetje blijft meestal voor altijd zitten.

Ook hydrocefalie (uitspraak: HIE-droo-see-faa-LIE).