verdoving betekenis & definitie

Het minder gevoelig of helemaal gevoelloos maken van het hele lichaam of een deel ervan.

Als je lichaam wordt verdoofd, voel je geen pijn meer. Bij een plaatselijke verdoving krijg je meestal een medicijn in de huid gespoten, waardoor je geen pijn of andere prikkelingen meer voelt. De zenuwen tussen dat deel van het lichaam en je hersenen zijn dan tijdelijk uitgeschakeld. Zo verdoven tandartsen de zenuw in een tandwortel voordat ze een kies of tand trekken.

Bij algehele verdoving (narcose, algehele anesthesie) ben je bewusteloos en is alle gevoel uitgeschakeld. De anesthesist geeft daarvoor stoffen in gasvorm door de neus of mond, die zo in de longen terechtkomen, of spuit ze vloeibaar in de bloedvaten.

Kijk ook bij anesthesie, ruggenprik.