urineweginfectie betekenis & definitie

Een infectie met bacteriën ergens in het urinewegstelsel.

Bacteriën groeien goed in plas. Ze veroorzaken gemakkelijker een infectie wanneer de blaas niet goed leeg wordt geplast. Dat gebeurt bij de man bijvoorbeeld als hij een vergrote prostaat of een vernauwing in de plasbuis heeft, en bij een vrouw door een verzakking van de baarmoeder. Ook blaasstenen en gezwellen die het plassen moeilijk maken, kunnen een infectie opleveren. Als een kind een urineweginfectie heeft, onderzoekt de dokter of alles vanbinnen wel goed is ontwikkeld of dat er aangeboren afwijkingen zijn.

De infectie ontstaat meestal door bacteriën of virussen die vanbuiten naar binnen komen en als het ware door de plasbuis naar binnen kruipen (de dokter noemt dat ‘opstijgen’ of ‘ascenderen’). Het meest komt de blaasontsteking (cystitis) voor. Die infectie kan opstijgen naar het nierbekken. Dat heet een ‘pyelonefritis’. Wanneer de infectie alleen in de plasbuis zit, heet het ‘urethritis’. De dokter denkt dan ook aan een seksueel overdraagbare aandoening (soa, geslachtsziekte).