stemmingsstoornis betekenis & definitie

Geestelijke stoornis waarbij iemand een verstoord gevoel over zichzelf, de wereld, het verleden en de toekomst heeft en waarbij dit de stemming (het humeur) voor bijna elke dag en bijna elk uur daarin bepaalt.

Er bestaan verschillende stemmingsstoornissen. De depressieve stoornis komt het meest voor. Bij een bipolaire stemmingsstoornis hebben mensen manische en depressieve stemmingen door elkaar: nu eens opgetogen, vrolijk, overactief impulsief (zie manie), dan weer somber.