slikstoornis betekenis & definitie

Een ziekte waarbij je problemen hebt met het doorslikken van eten en drinken.

Slikken lijkt eenvoudig, maar allerlei spieren en zenuwen moeten er goed voor kunnen samenwerken. Als dat misgaat, komt er vocht of voedsel in de luchtpijp in plaats van in de slokdarm. Je verslikt je en moet hoesten. Meestal zorgt de hoestbui ervoor dat het voedsel uit de luchtpijp schiet. Als dat niet gebeurt, kun je een longontsteking oplopen.

Mensen kunnen een slikstoornis krijgen na een beroerte, hersentumor, bij de ziekte van Parkinson en bij sommige spierziektes. Slikken kan ook moeilijker gaan na een ongeval, operatie of bestraling waarbij zenuwen kapot raken. De mensen die onderzoeken wat er aan de hand is, zijn meestal de keel-, neus- en oorarts (kno-arts) en de logopedist.

Wanneer ‘iets iemand in het verkeerde keelgat schiet’, betekent dit dat die persoon plotseling kwaad om iets wordt.

Ook dysfagie (uitspraak: DIS-faa-GIE). Kijk ook bij huig, keel.