sikkelcelanemie betekenis & definitie

Een erfelijke ziekte waarbij je rode bloedcellen afwijken (uitspraak: SIK-kel-sel-aa-nee-MIE).

Deze ziekte komt vooral bij mensen van het negroïde ras voor. De rode bloedcellen in hun bloed zijn misvormd, waardoor hemoglobine erin minder goed zuurstof kan vervoeren. De cellen krijgen de vorm van een sikkel (een snijmes voor in de tuin, dat in vorm op een halve maan lijkt) en kunnen daardoor niet goed door haarvaten stromen. Mensen met de ziekte krijgen klachten als bij ‘normale’ bloedarmoede: bleekheid, vermoeidheid, zwakte, flauwvallen, moeite met ademhalen en hartkloppingen. Bij een aanval van sikkelcelanemie krijgen ze heftige pijn in de botten van armen en benen.