schizofrenie betekenis & definitie

Ziekte van de hersenen waarbij iemand wanen en hallucinaties heeft en een persoonlijkheid die langzaam verandert (uitspraak: SCHIE-zoo-free-NIE).

Mensen hebben een waan als zij heel zeker zijn van iets wat toch niet met de werkelijkheid klopt. Als je een hallucinatie hebt, zie, hoor of voel je iets wat er niet is (zoals ook bij sommige drugs).
Bij schizofrenie heb je behalve van wanen en hallucinaties ook last van andere verschijnselen, zoals problemen met concentratie, leren en onthouden en gebrek aan motivatie en plezier maken. Schizofrenie begint meestal sluipend tijdens het volwassen worden. Het duurt dan lang voort. Soms gaat het even beter, dan weer een tijd slechter.

Schizofrenie is een akelige ziekte. De schizofrene persoon lijdt er zelf onder en de mensen in de omgeving van de persoon hebben er ook last van. Dokters weten er wel steeds meer over en kunnen het steeds beter met medicijnen behandelen. Daardoor kunnen steeds meer schizofrene mensen na een poos buiten het ziekenhuis worden behandeld en soms helemaal ervan genezen. Het woord betekent letterlijk ‘gespleten geest’. Daarvan komt het ouderwetse synoniem ‘gespleten persoonlijkheid’.

Ook gespleten persoonlijkheid.