Raynaud, ziekte van betekenis & definitie

Aandoening van de handen (soms ook voeten) waarbij kleine slagaderen erin sterk samentrekken (uitspraak: ree-NOO).

Meestal komt dit dan door koude. Er stroomt dan weinig bloed in die lichaamsuiteinden en daardoor krijg je eerst witte, daarna blauwe vingers. Als de bloedstroom vervolgens door opwarming weer op gang komt, worden de handen rood en gaan ze tintelen en zelfs pijn doen. Dit raynaudverschijnsel komt vooral voor bij vrouwen. Behalve kou kunnen medicijnen en het gebruik van een trillend instrument (mixer, scooterstuur, stemvork) een aanval uitlokken. De dokter geeft soms medicijnen als de verschijnselen ernstig zijn en de oorzaak duidelijk is.

Kijk ook bij winterhanden.