lepra betekenis & definitie

Besmettelijke tropische huidziekte door een infectie met de bacterie Mycobacterium leprae.

Lepra is een ziekte waarbij de zenuwen en de huid langdurig ontstoken zijn. In ernstige gevallen worden die zenuwen gevoelloos. Dan krijgen mensen verlammingsverschijnselen. Doordat ze geen gevoel meer in hun handen en voeten hebben, voelen ze niet meer dat ze daar een wondje hebben, bijvoorbeeld een splinter of blaar. Als daar dan bacteriën bij komen, kan zo’n wondje groter worden en moeilijker genezen. Uiteindelijk gaan hun handen en voeten daardoor kapot. Ook kunnen ze blind worden.

De leprabacterie is een bacterie die heel langzaam groeit. Daardoor kunnen mensen jarenlang niet merken dat ze ermee besmet zijn, terwijl in hun lichaam al schade ontstaat. Daarom is het belangrijk dat de dokter de eerste verschijnselen snel herkent.

Sinds de Middeleeuwen komt lepra in Nederland niet meer voor. Maar in Azië, Afrika en Latijns-Amerika komen er elk jaar honderdduizenden nieuwe leprapatiënten bij. Dokters kunnen lepra goed met medicijnen behandelen, maar helaas niet uitroeien.

Ook melaatsheid, ziekte van Hansen.