doping wat is de betekenis & definitie

Gebruik van stimulerende stoffen om sportprestaties te verbeteren (uitspraak: DOO-ping).

De middelen die bij doping gebruikt worden zijn onder andere anabolica, corticosteroïden, groeihormonen, bloedtransfusie. ‘Doping’ is eigenlijk een verzamelnaam voor allerlei middelen en behandelingen die ervoor zorgen dat je beter presteert dan de natuurlijke conditie van je lichaam toelaat. Alsof je je op de fiets door een brommer laat voorttrekken.

Doping wordt vooral gebruikt door topsporters (atleten, bodybuilders, wielrenners enz.) die hierdoor nog hoger willen kunnen springen, harder willen kunnen rennen, het tillen langer willen kunnen volhouden, dit allemaal om een wedstrijd te winnen (en daarmee meer geld te verdienen). Het reglement van hun sport verbiedt dat, maar stiekem doen ze het toch. Soms wordt het ontdekt en dan staat er een schandaal in de krant, bijvoorbeeld wanneer de Tour de France wordt gereden.

Het woord is oorspronkelijk Engels. De Engelsen ontdekten in de negentiende eeuw dat een bevolkingsgroep in Zuid-Afrika ‘dop’, een bepaalde drank met alcohol, als stimulerend middel gebruikten. Het gebruik daarvan noemden ze ‘doping’. Aan het eind van de negentiende eeuw kwam het woord voor het eerst in een Engels woordenboek voor.