buitenbaarmoederlijke zwangerschap wat is de betekenis & definitie

Een zwangerschap waarbij de foetus buiten de baarmoeder groeit, meestal in een eileider.

Bij ongeveer één op de honderd zwangerschappen nestelt een bevruchte eicel zich per ongeluk buiten de baarmoeder, meestal in een van de twee eileiders. Dit gebeurt vooral bij een vrouw bij wie de eileiders niet goed open (doorgankelijk) zijn. Die raken soms ontstoken en dan een beetje verstopt door besmetting tijdens seks met Chlamydia.

De bevruchte eicel deelt zich op in de eileider. Op die verkeerde plaats onder in de buik ontstaat zo een klompje cellen (embryo). Wanneer dat op een mens gaat lijken, noemt de dokter het een ‘foetus’. Een foetus kan niet verder groeien in een eileider, want daarvoor is het daar te nauw. Op een gegeven moment scheurt de eileider kapot door de te grote foetus. Dan krijgt de vrouw een bloeding. Komt er veel bloed in de buik, dan moet ze snel naar het ziekenhuis. Dat is het eerste verschijnsel van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Soms heeft ze al eerder buikpijn gehad en heeft een gynaecoloog (vrouwenarts) of verloskundige toen al met echoscopie ontdekt dat de zwangerschap niet in orde was.