beeldvormend onderzoek wat is de betekenis & definitie

Onderzoek waarbij de dokter een plaatje (afbeelding) van het binnenste van het lichaam

maakt.

Dokters maken zo’n afbeelding meestal met behulp van echografie, röntgenonderzoek, CT-onderzoek of MRI. Soms is eerst bloed, plas of een andere stof uit het lichaam gehaald en in het laboratorium onderzocht, maar heeft de dokter daar helaas niet genoeg aan gehad. Dan is toch een afbeelding nodig. Bij echografie (kortweg ‘echo’ genoemd) maakt een apparaat een afbeelding met behulp van onhoorbaar geluid. Zo kan de dokter vaak een botbreuk, een ontsteking of een gezwel ontdekken. Bij röntgenonderzoek en CT-onderzoek stuurt een apparaat röntgenstralen dwars door je lichaam heen. Zo ontstaat een foto van je binnenste op een gevoelige filmplaat achter je lichaam. Soms krijg je een stof te drinken zodat holle organen, bijvoorbeeld de maag of darmen, op die foto extra goed zichtbaar worden. Ook kan de dokter een stof in een bloedvat inspuiten.

Röntgenstralen zijn niet zo goed voor je lichaam. Dat nadeel geldt niet voor MRI, een techniek waarbij een krachtig magneetveld voor extra scherpe beelden zorgt. Echografie en MRI zijn minder schadelijk dan röntgen, maar zijn niet altijd mogelijk of leveren soms minder goede beelden op.

Ook beeldvormende diagnostiek.